فاصله بین دیکتاتوری و دموکراسی

انتخابات مجلس شورای اسلامی یکی از مهمترین و تأثیر گذارترین ، واقعه  کشور ایران بشمار می رود. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در تعیین وزرا نقش دارند. نمایندگان خوب می توانند، وزیر مناسب و کاردانی را بر سرکار بیآورند . وزیران خوب تأثیری زیادی بر آینده کشور دارد. از طرفی نمایندگان مجلس باید قانون برنامه را تصویب کنند. اگر قانون برنامه بخوبی تصویب شده باشد، وضعیت اشتغال و رونق اقتصادی بهبود می یابد و برعکس قانون برنامه نامناسب و روی کار آمدن مسئولین ضعیف موجب عقب گرد اقتصادی می شود.

روی همین موضوع اولا همه مردم و هر کسی که به سن قانونی رسیده است باید در این انتخابات شرکت کند و به بهترین ها رأی بدهند.

شاید کسانی باشند که فکر می کنند. نباید در انتخابات شرکت کرد و یا لزومی ندارد. و یا اینکه رآی ما تأثیری در کشور ندارد. بدتر از این عده ای هم می گویند ما نظام را قبول نداریم و در انتخابات شرکت نمی کنیم.

فرق نمی کند از کدام دسته باشیم . از هر دسته ای که باشیم. بزرگترین اشتباه تاریخی عمر خود و کشور را رقم زده ایم.

1- اگر به تاریخ کشور در بعد از انقلاب نظری بیاندازیم. بهترین سالهای رشد اقتصادی کشور در سالهایی رخ داده است که نرخ مشارکت مردم در حداکثر قرار داشته است. یعنی زمانی که نرخ مشارکت مردم در انتخابات مجلس بالای 70 درصد بوده است. در همان زمان ، تصمیم گیرندگان بهتری در مجلس حضور داشته اند. برنامه بهتری نوشته اند، مسئولین بهتری بر کرسی وزارت خانه ها نشانده اند. رشد اقتصادی کشور هم بالای 5 درصد بوده است. به عبارت دیگر هر گاه مردم در انتخابات مجلس مشارکت بیشتری داشته اند، طعم شیرینی مشارکت خود در انتخابات را چشیده اند. بیکاری کمتر شده. رونق اقتصادی بیشتر شده است. و بالعکس در سالهایی که نرخ مشارکت کمتر از 60 درصد بوده است. برنامه بدتری تصویب شده ، برنامه ها اقتصادی اجرا نشده است. اختلاس ها زیاد شده است و الی.....

2- بطور طبیعی هر کشوری در فضای بین المللی با دیگر کشورهای جهان،دارای یک سری منافع متضاد است. این تضاد منافع باعث ایجاد دشمنی بین این کشورها می شود. اگر میزان مشارکت مردم در انتخابات بالا باشد، کشورهای دیگر ، عامل بالای مشارکت را بعنوان متغیر ثبات آن کشور در نظر می گیرند و سعی می کنند، دست از دشمنی بردارند و راه همکاری با کشور را در پیش بگیرند تا بتوانند، منافع خود را حداقل از طریق همکاری بدست آورند. لذا مشاهده می شود وقتی مشارکت مردم در انتخابات مجلس به حدود 50 درصد کاهش یافت،‌ انواع و اقسام تهدیدها، فشارها ، تحریم ها بر علیه کشور اعمال شد. بطور قطع اگر مشارکت مردم در مجلس شورای اسلامی این دوره بالای 80 درصد رقم بخورد ، همه کشورها، همه تحریم ها را بر خواهند داشت. این یک بلوف نیست . بلکه یک واقعیت روابط سیاسی بین کشورها است.

3- اگر مشارکت مردم پایین باشد، خلاصه عده ای از همین انتخاب بر مصدر امور قرار می گیرند. این افراد نماینده اکثریت مردم نیستند، بلکه نماینده اقلیت هستند. پس اقلیتی بر اکثریت حکومت می کنند. طبق تعریف تسلط اقلیت بر اکثریت نوعی دیکتاتوری است. وقتی حکومت دیکتاتوری باشد،‌اختلاس ها زیاد می شود، دزدی ها، تخلفات زیاد می شود. چون افرادی که انتخاب شده اند،‌نماینده همه مردم نیستند و آنها هم خود را در مقابل همه مردم پاسخ گو نمی دانند. لذا سعی می کنند بجای بالا بردن منافع مردم ، منافع شخص خود و اطرافیان خود را بالا ببرد. در اینصورت کارکرد حکومت دیکتاتوری خواهد بود. یعنی منافع کل مردم فدای منافع عده ای خاص می شود.

4- دموکراسی ها در طول تاریخ، متحول می شودند. هر چه مردم بیشتر دموکراسی را تمرین کنند، دموکراسی و انتخابات در جامعه تقویت می شود. تقویت دموکراسی موجب ازدیاد منافع مردم می شود. و هرچه دموکراسی ها در طول تاریخ تضعیف شود،‌منافع اکثریت کاهش و به تبع آن جامعه رشد نخواهد کرد.

5- در پایان این مردم هستند که تعیین می کنند، چه حکومتی لایق آنها است. اگر از دموکراسی قهر کنند و لج بازی کنند، و در انتخابات شرکت نکنند، جامعه بطرف دیکتاتوری حرکت می کند. و اگر با رأی و انتخابات آشتی کنند و سعی کنند همه در آن شرکت کنند. در اینصورت، دموکراسی رشد می کند و منافع مردم بیشتر می شود.

 

دسته: سياسي
Web Analytics